BOŠNJAČKI LIDERI IZ SARAJEVA DOKIDAJU BOSNU I HERCEGOVINU?

 

 

I ove godine 9.januara iz Sarajeva se širila, za normalne političke prilike nesvakidašnja mržnja i histerija prema Republici Srpskoj (RS), ali to nije bilo ništa neočekivano za one koji dobro poznaju političku pozadinu takvih izliva mržnje i nastojanja da se RS ukine kao takva. Sve češće osporavanje RS, kao takve, znači istovremeno osporavnje polovine BiH, a samim tim i BiH kao Dejtonske tvorevine.

PIŠE: dr Vinko Pandurević

Naime, RS je i ove godine organizovala veličanstvenu proslavu Dana RS 9.janura, kao praznika njenog nastanka odnosno obeležavanja 9.janura kada je 1992.godine Skupština srpskog naroda u BiH proglasila RS. O tim događajima u javnosti se dovoljno zna. Samo ćemo napomenuti da je formiranje i proglašenje RS bio politički odgovor srpskih poslanika u Skupštini Republike BiH, u kojoj su im bila uskraćaena osnovna nacionalna i politička prava, jer su svaki put bili majorizovani – preglasani od strane druga dva naroda u BiH, kada bi pokušali zaštiti osnovna prava srpskog naroda u BiH. Dakle RS je nastala u jednom sveopštem procesu deinstitucionalizacije BiH, raspada društva pod snažnim uticajem procesa razbi-raspada SFRJ i snažnog uticaja spoljnih faktora. RS je formirana kao država srpskog naroda i svih građana koji u njoj žive. Nije formirana da bi ugnjetavala bilo koga, niti da bi izazvala rat i ratna stradanja. Stvaranje RS je bio pokušaj da se kriza u BiH razreši političkim sredstvima, pa je kao takva prihvatala skoro sve političke inicijative i predloge, za rešenje kriza, kako bi se izbegao rat, čak i one kojima su se ograničavala određena prava srpskom narodu.

S obzirom da se rat u BiH završio na način na koji se završio, bez jasnog pobednika i poraženog. Da Bošnjački, tada muslimanski lideri u BiH nisu uspeli ostavriti svoje ratne ciljeve, eliminisati svaki istitucionalni oblik organizovanja srpskog naroda izvan njihovih (muslimanskih) okvira i želja, tj. urediti BiH kao centralizovanu državu zasnovanu na pravu jedan čovek jedan glas, što u prevodu znači svođenje Srba na brojeve i stvaranje uslova za majorizaciju Srba u svim institucijama BiH. Dejtonskim sporazumom za mir u BiH potvrđena je RS, upravo onakva kakva je stvorena i proglašena 9.janura 1992. i na taj način međunarodno verifikovana. To je bio poslednji ekser u „mrtvački sanduk“ Republike BiH na čijem prostoru se vodio rat. U Dejtonu je nastala samo BiH, bez dodatka Republika, sastavljena od dva Entiteta i tri ravnopravna konstitutivna naroda, od kojih je jedan i RS, i to ona devetojanuarska iz 1992. Zbog svega ovoga muslimanskim ratnim kadrovima, danas Bošnjačkim političarima u Sarajevu ostalo je jedino da uz pomoć visokog predstavnika i nekih, njima naklonjenih zemalja zapada, različitim metodama političke destabilizacije BiH, širenjem mržnje i laži o karakteru RS, ostvare svoje neostvarene ratne ciljeve.

Poseban problem slavljenja i obeležavanja Dana RS nastao je posle Odluke Ustavnig suda BiH, o oceni ustavnosti Zakona o praznicima u RS, a među njima i ocene ustavnosti Dana RS, koju je 2015. zahtevao tadašnji član Predsedništva BiH Bakir Izetbegović. Naime Ustavni sud BiH je većinom sudija zaključio da je Zakon o praznicima („Službeni glasnik RS“ broj 43/07 u suprotnosti sa članom I/2 Ustava BiH, članom II/4 Ustava BiH u vezi sa članom 1.1 i članom 2 a) i c) Međunarodne konvencije i članom 1. Prtokola br 12 uz Evropsku konvenciju. (Odluka  Ustavnog suda BiH, Službveni glasnik BiH broj 100/15). O tome ko sve sačinjeva Ustani sud BiH i na koji način taj sud radi nećemo ovde govoriti, to je manje više poznato, da taj sud nije suštinski Ustavni sud BiH, nego je sud u kome se nalaze i sudije – stranci, koji su trebali davno napustiti BiH. U postupku pred Ustavnim sudom BiH između ostalog uzeto je u razmatranje i mišljenje Vencijanske  komisije u svojstu amicus curiae. U tom mišljenjeu se između ostalog ističe ….“ Da se nezavisno od prvobitne namere Zakona o praznicima, čini da se i u Republici Srpskoj, kao i van nje, 9.januar percipira kao praznik povezan sa dva događaja, usvajanje Deklaracije o proglašenju  Republike srpskog naroda Bosne i Hercegovine, te da se 9.januara obeležava Dan Republike, ali i Sveti Stefan, pravoslavni svetac, koji za razliku od religijskih praznika koji su propisani istim Zakonom za tri glavne konfesijske grupe, nema protutežu u sličnim praznicima ostalih  konstitutivnih naroda…“ Venecijanka komisija dalje ukazuje na problem zakonskih odredbi o praznicima koje nameću obaveznost  učešća u obeležavanju navedenog praznika. (Mišljenje  Venecijanske komisije, Odluka Ustavnog suda BiH, pod c), Službeni glasnik BiH broj 100/15). Dakle Venecijanska komisija ukazuje na činjenicu da se Dan RS svetkovao kao i religijski praznik i na činjenicu obaveznog učešća u proslavi praznika i onih koji nisu Srbi.

Postupajući po Odluci Ustavnog suda Bih u vezi sa Zakonom o praznicvima RS, Narodna skupština RS je uzela u obzir i mišljenje Vencijanske komisije, kao i samu suštinu Odluke Ustavnig suda, kojom se osporava pravo srpskom narodu u BiH, da slavi Dan RS, i to onaj Dan kada je ona proglašena, oduzimajući mu pravo na institucionalno organizovanje unutar BiH, kako je to potvrđeno u Dejtonskom sporazumu.

Zbog toga je Narodna skupština organizovala i 25.septembra 2016. sprovela Referendum u RS, sa referendumskim pitanjem „Da li podržavate da se 9.januar obeležava i slavi kao Dan Republike Srpske“. Izlaznost građana na Referendumu je bila 55,77%, a referendumsko pitanje je odobrilo i glasalo „ZA“ 99,81%. Narodna skupština RS je uvažila i prihvatila rezultate referenduma, kao i Odluku Ustavnog suda BiH i usvojila je „Zakon o praznicima Republike Srpske“. Kao godišnjei praznici u RS u čl.2 određeni su Nova godina; Dan Republike; Međunarodni dan rada; Dan pobede nad fašizmom i Dan uspostavljanja Opšteg okvirnog sporazuma za mir u BiH.  U čl.3. se određuje broj neradnih dana za svaki navedeni praznik,  stim što se u tom članu pod b) koji se ranije odnosio na Dan Republike, kaže – prestaje da važi.  („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 43/2007 i „Službeni glasnik BiH“ broj 77/2016 – Odluka US BiH). Ovakvom formulacijom ispoštovana je Odluka Ustavnog suda BiH. S druge strane Narodna skupština RS uvažavajući rezultate refernduma donela je „Zakon o Danu Republike Srpske“. U ovom Zakonu se u čl.2. kaže: „(1) Na osnovu potvrđene volje građana Republike Srpske , 9.januar se utvrđuje kao Dan Republike. (2) Dan Republike se obeležava  i praznuje kao sekularni praznik.“ (Broj:02/1-021-1239/16 PREDSEDNIK NARODNE SKUPŠTINE, Datum: 25.oktobar 2016.)

Ova veoma kratka naliza pokazuje da sve primedbe koje se odnose na to da je praznovanje Dana RS neustavno nisu tačne, i one su zlonamerne. Ustavni sud BiH nije nikada ocenjivao ustavnost Zakona o Danu RS.

Na koji način su se poneli Bošnjački poliitčari u institucijama Federacije BiH i institucijama BiH, kao i neke bošnjačke nevladine organizacije pristekle iz rata? Svi oni koji osporavaju Dan RS, osporavaju njeno postojanje, ne samo kao takve, nego postojanje bilo kakvog srpskog entiteta u BiH. Oni navodno predlažu da Srbi kao Dan RS uzmu neki drugi datum koji bi se odnosio na RS kao postdejtonsku tvorevinu, a istovremeno osporavju „Dan uspostavljanja Opšteg okvirnog sporazuma za mir u BiH“, kao praznik koji se slavi u RS. Cele godine njih „žulja“ RS, a 9.janura počinju da „bljuju“ vatru po RS i njenim institucijama. Osnovni njihov stav jeste: „RS je zločinačka i genocidna tvorevina, stvorena samo sa jednim ciljem da se unište Muslimani –Bošnjaci; diskriminatorska za sve nesrbe sa fašisoidnim elemntima; entitet koji ne poštuje odluke Ustavnog suda BiH i tako ruši institucije i Ustav BiH; sarađujući sa Hrvatima u BiH, podstiče ih da i oni traže i dobiju svoj entitet, pa je kao takvu treba po svaku cenu ukinuti.“

Šta u suštini stoji iza ovakvih stavova o RS? Bošnjački političari još uvek ne mogu i nemaju snage da kažu „Srbi u BiH ne mogu imati svoj entitet“ iako je to osnova Ustavnog uređenja BiH po Dejtonu. Bošnjački političari žele BiH bez političkih institucija srpskog naroda, posebno ovih koje Srbi imaju sada. Bošnjački političari žele centralizovanu BiH, sa određenim geografskim regionima, navodno zasnovanim na ekonomskim temeljima i razlozima povezivanja. Mali iskorak u istoriju pokazuje kakva je bila sudbina Srba u BiH kada god nisu imali svoje institucije, a njihov novi položaj u bošnjačkoj BiH bio bi sličan položaju u neka davna vremena, kada su bili posve obespravljeni.

Kao kolateralna šteta u BiH zbog proslavljanja Dana RS pojavili su se Hrvati u BiH, odnosno predstavnici Hrvatskog nacionalnog vijeća u BiH na čelu sa Draganom Čovićem, zbog prisutva na obeležavanju Dana RS. Bošnjački političari ne samo da osporavaju RS, nego i sve one koji sa njom sarađuju. Iako su Hrvati u BiH diskriminisani postojećim izbornim zakonom u BiH, po kome hrvatskog člana Predsedništva BiH biraju Bošnjaci, o tome se na nivou institucija BiH uopšte ne raspravlja, jer tu raspravu blokiraju Bošnjaci.

Ovih dana se na različitim portalima pojavio jedan dokumenat koji postoji već 20 godina, koji je nastao, po svemu sudeći, u autorstvu Bošnjačkog instituta „Adil Zulfikarpašić“, u stvari reč je o „Memorandumu BOING“. Suština dokumenta se odnosi na radikalnu islamizaciju bošnjačkog naroda i jačanje želje za osvetom. Svi oni koji osporavaju Dan RS, a samim time i RS kao takvu i pravo srpskog naroda na svoj entitet u BiH, upravo zastupaju platformu navedenog Memoranduma, koji služi za razvoj i jačanje bošnjačke unitarističke i cntralističke ideje,  kojom bi se prvo Hrvati, a kasnije i Srbi pretvorili u nacionalnu manjinu. Sadržaj Memoranduma je identičan izjavama kojima se osporava Dan RS i sama RS, jer polaze od iste teze po kojoj se „umanjuje odgovornost Bošnjaka za zločine nad Hrvatima i Srbima u BiH, obezbeđuje Bošnjacima dugotrajni i apsolutni status žrtve, pre svega kroz montirane sudske procese, zagovara model građanske države budući da su Bošnjaci većinski narod, da bošnjački političari pred međunarodnom zajednicom glume da su za izmene izbornog zakona  BiH, a argumente Hrvata i Srba proglašavaju fašističkim i separatisktičkim. (Celokupan sadržaj Memoranduma videti na https://www.srbijadanas.com).

Dakle glavni rušitelji Dejtonske BiH i glavna prepreka njenog postojanja uopšte su ostrašćeni i radikalizovani Bošnjački političari, koji nastojeći da realizuju svoje planove unitarizacije BiH, rade na njenom dokidanju. Ratni „branitelji BiH“, koji su po mišljenju Muslimana – Bošnjaka, „branili BiH od velikosrpske agresije“, koja je kao takva izmišljotina, a koja je jedino mogla doći od njihovih komšija Srba, ustvari su raspalili ratni požar u BiH i pretvorili BiH u ratnu buktinju u kojoj je jedan oblik državnog uređenja BiH sagorio. Današnji bošnjački političari koji „zdušno brane svoju viziju Dejtonske BiH“ uz pomoć visokog predstavnika, u stvari rade na njenom rušenju i dokidanju.

BiH jedino je moguća kao Dejtonska tvorevina sa ustavnim nadležnostima BiH i Entiteta prema slovu dejtonskog Ustava. Očito da je „Dejton“ za Bošnjačke političare veliki problem i veliki izazov.