PORUKA INCKU: GENOCIDA U SREDNJEM PODRINJU JE BILO, ALI NAD SRPSKIM NARODOM

 

Znate vi sve to Incko, ne mogu da vas nazovem gospodinom, ali vas srpske žrtve i spaljena sela ne interesuju. Znaju to i oni koji su vaši naredbodavci i čiju politiku sprovodite.

Boško Antić. kontraadmiral u penziji autor Studije „Srebrenica velika obmana“.

U Srednjem Podrinju muslimani su nastojali organizovati život isključivo u skladu sa odredbama Kurana i „Islamske deklaracije“ Alije Izetbegovića.

Stanje u Srednjem Podrinju je bilo neprihvatljivo za Srbe, jer u takvom stanju nije bilo nikakvog života Srba. Kontrolom Srednjeg Podrinja muslimanske paravojne jedinica, a kasnije Armija Bosne i Hercegovine, narušili su i bitno ugrozili jedinstvenu operacijsku osnovicu Vojske Republike Srpske razdvojivši Hercegovinu od Istočne Bosne.

Odziv musimanskog stanovništva u krvavim pohoima na srpska sela, dobrovoljan ili prinudan, iznenadio je svojom masovnošću i poslušnošću. Svi izvedeni napadi bili su prethodno pripremljeni, sprovođeni kao po napisanom scenariju i uz veliki broj dobro naoružanih napadača, praćenih pljačkašima. Dok je trjalo ubijanje i iživljavanje nad nedužnim žrtvama zastrašuuće su izgledale horde fanatizovanih civila, žena i dece. Uz, za običan um, nepojmljivo „alakanje“ viku i dreku u zavijajućem tonu, žene su udarale u tepsije, tiganje i šerpe, prolamali su se pokliči

“ Alahu ekber“. Krv se ledila u venama napadnutog stanovništva.

Hronološki gledano, prvi su se na udaru našli bespomoćni manji srpski zaseoci, potom sasvim usamljena srpska sela u muslimanskom okruženju i tek na kraju kompaktna srpska područja, Ni dani u kojima su izvođeni napadi nisu bili prepušteni slučaju. Birali su se pravoslavni praznici i porodične slave ili dani intenzivnih poljoprivrednih radova, dok su meštani bili zaokupljeni tekućim brigama i poslovima.

Etničko čišćenje srpskih teritorija u opštinama Bratunac, Milići, Srebrenica i Skelani muslimani su započeli napadom na zaseoke Gniona, Blječava i Metaljka. Usledili su napadi na veća srpska sela: Rupovo Brdo, Loznica, Ratkovići, Brežani, Zagoni, Krnjići, Magašići, Ježestica, Podravanje… U tom periodu i u tim pohodima na srpska naselja muslimani su opustošili sve što su zatekli i iz dana u dana širili svoju teritoriju. Posle samo šest meseci ove etničke invazije, Srbi su su u svom posedu zadržali svega desetak sela. Za to vreme muslimani su zaposeli više od 30 etnički čisto srpska sela i sve zaseoke u mešovitim selima i mesnim zajednicama. Ali, time nije postignut vrhunac etničkog čišćenja ovih teritorija, U januaru 1993. na Božić i narednih deseatak dana , i poslednja velika srpska područja, kao što su Kravice i Skelani sa okolnim selima, postali su žrtve besomučnih napada, spaljivanja i uništavanja. Muslimanska agresija dostigla je maksimalne domete na ovim podrinjskim prostorima.

O tim teškim danima po srpski narod Podrinja, Ratko Mladić je izjavio Ljiljani Bulatović: „Juna 1992. bosanski Srbi su umirali. Više od stotinu sela je gorelo na našoj strani Drine, mesta koja više ne postoje kao Ratkovići, Fakovići, Skelani… Stariji ljudi su živi bacani u plamen, koji je buktao na mestu gde su nekad bili njihovi domovi…“.

Znate vi sve to Incko, ne mogu da vas nazovem gospodinom, ali vas srpske žrtve i spaljena sela ne interesuju. Znaju to i oni koji su vaši naredbodavci i čiju politiku sprovodite.